headings

ordliste
 

A - B - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - R - S - T - U - V - Y - Æ - Ø - Å

Hesten - Veven - Sleden

 
 
site search by freefind
 
 

DIALEKT

NYNORSK

FORKLARING

LYD

S (side 7)

 

 

 

 

 

 

 

skåft n.

skoft

ekstra arbeidsøkt; «æit skåft te»

skåle m.

skåle

vedskjul

skålæpund n.

skålpund

0,5 kilo

skår f.

skåre

den breidda ein slår med ljå på dyrka mark; «skåræslått»

skåut n.

skaut

sjal

slae m.

slae

liten dal eller søkk i terrenget

slaga v.,-a

slaga

dampe, renne (om sveitte); «så svæitten slaga tå o»: så sveitten dampa av han

slagstøkk m.

slagstokk

reiskap brukt ved skinnreiinga, også kalla «skavstøkk»

slagvøl m.

slagvol

stuttaste stokken på ei tust, motsett: «handvøl»

slamp m.

slamp

1) stort stykke, t.d. av kjøt, 2) «gutæslamp»

slankræ v.,-a

slankre

også «slarkæ»: slarke, slengje, gå laust fordi noko er for stort, laust og romt; «han æ so
slankrén (el.»slonkrén») i brokæn sinæ»: broka hans heng og sleng

slarp n.

slarp

«slarpæføre»: slapseføre, blautt føre; «dæ slarpast ne»: om lyden av noko tungt eller
blautt som dett ned

slarpækurv m.

slarpekurv

kurv med innmat i steikt uspedd i panna («mørkurv»)

slasén

slasen

varm, slapp, utkjasa, trøytt

slaskjin

slasken

laus og uappetittleg, om kjøt, også om «slimsént» skinn

slavri n.

slaveri

brukt om tvangsarbeid, fengsel

sleamæidd f.

sledemeidd

spor etter sledameiane

slee

slede

køyredoning. (fleirtal: "sle-en")

slet n.

slit

1) regnbyge eller eling; «regnslet», 2) påkjenning, vondt som melder seg i eldre år;
”dæ æ nøkk eit gamalt slet”

slettrakarivæ f.

slettrakerive

rive som har nokså tett med tindar, brukt der det var godlendt

slettæ f.

slette

uinngjerd slåttevoll i utmark, jf. «slåttæ»

slettæ v.,-a

slette

glatte (over), t.d. finkjemme håret med vatn eller spytt

sletu f.

slite

arbeidsmann som er seig og uthaldande

slevaklut m.

slevaklut

barnesmekke, også brukt ”slevaduk”

slevræ f.

slevre

storkna blod; «æi bloslevræ»

slevræ se v.,-a

levre seg

(om blod)

slevu f.

sleve

sikl (or kjeften)

slafsæ v.,-a

slafse

1) eta høglydt og ufjelgt, 2)slurve; «slafsæ ifrå se arbæi»: gjera slurvut arbeid

sl(æ)ikjikjakji m.

sleikekjake

1) glatt kjakebein av gris, kokt og brukt til å glatte ut tøy med (før strykejernet kom).
2) "slikjikjakji"; negativt om ein person som er smiskande og glatt i talemåten

slind m.

slind

1) «slindatn» var firkanta bjelkar frå raust til raust i stova. Saman med «kruna»
(bjelke frå langvegg til langvegg) bar dei oppe «tarrn» (s.d.) «uppå slindo»: nemning for soveplassen oppunder taket, «på hjalle», 2) turrfisk delt etter ryggbeinet

slindæ v.,-a

slinde

ta never- og borkeremser av ein stokk for at han skal turke lettare

slintræ f.

slintre

seig hinne i kjøt, óg sagt om ungbjørk (eller andre tunne, granne tre); «bærre æi slintræ»

slipingsljå m.

slipingsljå

ljå som blir kvesst ved å bryne og slipe, til skilnad frå «tynningsljå» (s.d.)

slitæ v., slæit

slite

«slit so te»: greier seg berre så vidt; «dæ va i slitingæn»: det var så vidt ein greidde det;
«slit dæ mæ hælsun»: uttrykk brukt ved overrekking av gåve,
og som svar på takk for gåve; «slitæ se»: prøve å kaste opp, «tøyji se» utan å få opp noko

slo slett

slo slett

orsaking eller unnvikande svar, for å dekkje over noko ein ikkje vil vedkjenne seg

sloe m.

sloe

1) lite tiltaksam mann, 2) brems ttil eitlass, laga av etterheng av busker

slomén

slumen

våt, fuktig, t.d. om klede

slompæ te v.,-a

slumpe til

«dæ kan slompæ te»: det kan hende

slonkrén

slunkren

nesten tom, ”ein slonkrén pæingpong”

sluffæ f.

sluffe

fin slede med eitt eller to seter og plass for «sleakjistæ» bakast

sluk

sluken

glupsk, om ein som har lyst på noko av mat og drikke, og som sluker det i seg fort

  << tilbake S (side 7)
gå til side 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19
  neste side >>